روایت تازه ظریف از سوخت ندادن به هواپیمایش



سرویس سیاست لاو: ظریف وزیر خارجه در پاسخ به سوال شرق درباره ماجرای سوخت گیری هواپیمای حامل او در آلمان گفت: متأسفانه گروهي در کشور ما هستند که براي نشان‌دادن بدعهدي آمريكا، کشور را تحقير مي‌کنند. موضوع از اين قرار بود که به‌خاطر سفر رئيس‌جمهور به هند و حضور من در مسکو فرصت خيلي اندکي براي حضور من در مونيخ به وجود آمده بود. براي سوخت‌گيري پرواز من، به يکي، دو شرکت مراجعه شده ‌بود که گفتند ملاحظاتي دارند. به ‌نظر من آن ملاحظات هم براساس اطلاعات غلطي بود که دريافت کرده ‌بودند؛ مثلا دراين‌باره که هواپيماي بنده از کدام شرکت و کدام سرويس استفاده مي‌کند… بنابراین تأملاتي داشتند. ما هم فرصت نداشتيم.

سفارت ما فورا به دولت آلمان مراجعه کرد و دولت آلمان تصميم گرفت ارتش وارد شود و موضوع ادامه پيدا نکند. خيلي از شرکت‌هاي نفتي گفتند اصلا با ما تماس گرفته نشد. اگر نیوزي را که «بي‌بي‌سي» داد ملاحظه کنيد، شرکت NOV که آنجا حضور دارد گفته اصلا با من تماس گرفته نشد. شرکت ديگري گفته ما فرمي فرستاديم و آن فرم تکميل نشد. همه اينها نشان‌دهنده اين است که فرصت ما کم بود. حتي موضوعي نبود که به بنده يا وزارت خارجه کشيده شود، همکاران ما در نمايندگي تماس گرفتند تا به‌دليل اهميتي که حضور ما در اجلاس داشت مسئله رفع شود. بعضي چيزها را فراموش مي‌کنيم.

من به دوستان گفتم ما سال‌ها در داووس نبوديم و هيچ‌کس اصلا نمي‌فهميد. يک سال که من تصميم ‌گرفتم در اجلاس داووس شرکت نکنم، همه دنيا گفتند ظريف به داووس نيامد. اين نشان‌دهنده فعال‌شدن ديپلماسي جمهوري اسلامي است. اينها نقطه قوت ماست، نقطه ضعف نيست. اين نشان مي‌دهد که حضور ما در مجامع بين‌المللي تأثيرگذار است. در گذشته ممکن بود ١٠ سال هم کسي به نمايندگي از کشور ما در داووس حضور پيدا نکند، ولي بعد از چهار سال وقتي به هر دليلي من تصميم‌ گرفتم به اجلاس داووس نروم به يک نیوز بين‌المللي تبديل شد.

به‌جاي اينکه دوستان بگويند حضور وزير خارجه جمهوري اسلامي در اجلاس امنيتي مونيخ براي دولت آلمان اين‌قدر مهم بود که براي کش‌پيدا‌نکردن موضوع تصميم گرفت ارتش آلمان وارد شود و مسئله را حل کند، تبديلش مي‌کنند به يک مشکل. مشکلي که بيش از اينکه بدعهدي آمريكا را نشان دهد، تلاش مي‌کنند غرور ملي را خدشه‌دار کنند. با حرف‌هاي سخيفي که متأسفانه تيتر اول بعضي از روزنامه‌ها مي‌شود و آدم متأثر مي‌شود که چرا با غرور و اميد مردم اين‌طور بازي مي‌کنند.

من معتقدم اتفاقي که افتاد، پيش‌پا‌افتاده بود. شرکت‌ها، شرکت‌هاي خصوصي هستند، تصميم‌هاي خصوصي مي‌گيرند. هيچ شرکتي متعهد و موظف نيست با کشوري تعامل داشته باشد. الان ببينيد ما به اين‌همه فرودگاه اروپايي پرواز مستقيم داريم، پرواز خطوط تجاري‌ ماست. خب ما به مونيخ پرواز مستقيم ايراني نداريم، از‌همين‌رو، چون خطوط تجاري ما به آنجا پرواز ندارند، ما با شرکت‌هاي سوخت‌رسان در فرودگاه مونيخ زمينه قراردادي نداريم، اما در کشور برخي دوستان، همه اينها را که مسائل عادي است و خيلي راحت هم قابل فهم است به يک مسئله ملي تبديل مي‌کنند. به ‌نظر من لااقل در حد بي‌بي‌سي نگاه مي‌کردند و واقعيات را مي‌ديدند. از سه، چهار شرکتي که آنجا بودند اصلا به دو شرکت مراجعه نشده است. موضوع فورا به ارتش آلمان منعکس شد و آنها هم به‌دليل اهميت حضور ايران موضوع را حل کردند.

این مطلب در اخبار. پست شده بود. شما میتوانید آن را به لیست علاقه مندی هایتان اضافه کنید. permalink